Ogólnopolski Związek Bezrobotnych

projekt: http://szablony.atcsites.com

Księga gości ::  Ogłoszenia ::  Forum dyskusyjne ::  Publicystyka ::  Galeria Zdjęć ::  Flash ::  Linki do stron ::  Pliki do pobrania ::  Panel

projekt: http://szablony.atcsites.com

Zarząd Główny OZB

Statut

KRS

Deklaracja Ideowa

Deklaracja członkowska

Skład Zarządu

Księgowość

Współpraca

Porozumienia

Przynależność do innych organizacji

Założenie oddziału

Protokoły pokontrolne

Sprawozdania

Inicjatywy Zarządu Głównego

Źródła finansowania

Działalność OZB

Inicjatywy społeczne

Działania Nadzorcze

Ruch przeciw bezradności społecznej

Poradnia Obywatelska

Infotelefon

Stop Rasizmowi

Ekonomia Społeczna

Programy

projekt: http://szablony.atcsites.com

DEKLARACJA IDEOWA
Ogólnopolskiego Związku Bezrobotnych.

Globalizacja przyniosła wiele problemów, z którymi rządy nie mogą się uporać. Państwa z coraz większym trudem kontrolują przypływ kapitału, imigrantów, informacji, chorób, zanieczyszczeń. Problemem jest brak kontroli nad globalnymi operacjami finansowymi, co wynika ze struktury nowej rzeczywistości. Pojawiają się nowi aktorzy globalnej sceny, pojawia się ponadnarodowa rzeczywistość instytucjonalna, która nie ma żadnej zewnętrznej sankcji. Coraz liczniejsza grupa globalnych korporacji dysponuje większymi środkami niż wiele państw. Powinniśmy być świadomi tego, co się dzieje - i interweniować. Mamy nie zadawać pytań i nie dyskutować, bo może to grozić zwolnieniem z pracy, pogorszeniem bytu rodziny. Rozumiem, dlaczego ludzie nie reagują. Nie ze strachu przed policją, torturami czy więzieniem, który jeszcze występuje w wielu krajach - ale ze strachu przed niepewnym jutrem, bezrobociem, i ten strach paraliżuje. Są takie rodzaje strachu, które pobudzają do buntu, ale ten strach powoduje paraliż. Polityka została podporządkowana prawom rynku, politycy stali się już tylko subiektami spełniającymi życzenia wyborców, jakkolwiek nieracjonalne by one były. Dzisiejszy polityk nie podejmie ryzyka. By żyć przyjemnie, robi przyjemności innym. Przeważnie wyzbył się nawet ambicji przywódczych i uważa się tylko za pracownika świadczącego usługi na rynku demokratycznej polityki. Dramat polega na tym, że władza rzadko bywa lepsza od tych, którzy ją powołali. Sprzeczności interesów i rozbieżności dążeń są dziś wyraźniejsze niż cechy wspólnotowe. Polacy, którzy przechowali poczucie "bycia narodem" widzą, że coraz trudniej powiedzieć komukolwiek "my". III Rzeczpospolita nie da się identyfikować z ideałem, o którym myśleli śpiewając przez 50 lat "Ojczyznę wolną racz nam wrócić, Panie!". W nowych czasach powstała nowa hierarchia społecznie akceptowanych wartości. Maleje liczba osób realizujących swoje życiowe plany poza sferą ekonomiczną - przez uczestnictwo w kulturze, przez życie rodzinne, działalność dobroczynną. Społeczeństwo otwarte z jednej strony stwarza dogodne warunki dla takich modeli przeżywania życia, a z drugiej dostarcza motywacji, które sprawiają, że na kulturę, rodzinę, akcje społeczne jednym brak czasu, innym pieniędzy. Ludzie nauczyli się, że życie poza kulturą wartości niczym nie grozi, że tak można. Jesteśmy różni i jest nas wielu, to nasza siła. Budujmy społeczeństwo obywatelskie, gdzie każdy może być inny. Jako sygnatariusze deklaracji z Porto Alegre realizujemy postanowienia zawarte w deklaracji ruchów społecznych opracowane podczas Europejskiego Forum Społecznego w Paryżu: ,,W tej chwili, poza społeczeństwem obywatelskim, tworzy się projekt Konstytucji Europejskiej. Wprowadza on liberalizm jako oficjalną doktrynę Unii, z konkurencji czyni podstawę życia społecznego i wszelkiej ludzkiej działalności i odrzuca cele zrównoważonego ekorozwoju, daje NATO wpływ na europejską politykę obronną i zagraniczną oraz zmusza Unię do militaryzacji, traktuje sprawy społeczne tylko jako dodatek do prymatu rynku i w końcu przeprowadza zaprogramowane rozbicie służb publicznych. Ten projekt nie odpowiada naszym aspiracjom. Walczymy o inną Europę. Nasze zaangażowanie opiera się na wizji Europy bez nędzy i bezrobocia, z rolnictwem zapewniającym narodową suwerenność, chroniącej zatrudnienie, środowisko i jakość żywności, Europy otwartej na świat, zapewniającej każdemu wolność przemieszczania się i prawa obywatelskie każdemu, kto w niej mieszka, respektującej prawo azylu, Europy wprowadzającej rzeczywistą równość między kobietami i mężczyznami, Europy kulturowej różnorodności i prawa ludów do samostanowienia, to znaczy do decydowania o sobie w sposób demokratyczny.” Wierzymy, że inny Świat jest możliwy. Przyłącz się do nas ! W dziale dokumenty znajdziesz informację jak powołać oddział.
Informacji udzielamy również pod numerem telefonu 0 604 237 598
lub mail: ozb@elk.mazury.pl

Bezrobocie, ubóstwo, wykluczenie społeczne.

Niestety Polska, wprowadzając przeobrażenia ustrojowe, nie uniknęła problemów, z którymi borykają się kraje o stabilnej gospodarce rynkowej. Pojawiło się zjawisko bezrobocia przybierające zatrważające rozmiary. Bezrobocie o tyle groźne, bo obejmujące duży odsetek ludzi młodych wkraczających w życie samodzielne. Zjawiskiem tym dotknięta została także wieś. Brak przygotowania do konkurencji w gospodarce, tradycyjne sposoby produkcji oraz niemożność znalezienia rynku zbytu na owoce pracy, spychają rolników do rzędu obywateli drugiej kategorii ekonomicznej, a wielu na margines biedy. Zarówno w mieście, jak i na wsi rośnie przepaść między nieliczną grupą bogatych a dużą rzeszą biednych. Ubodzy cierpią nie tylko z powodu braku dóbr materialnych, ale także z braku możliwości kształcenia dzieci. Niezawiniona bieda uniemożliwia dokształcanie się i studia. Wiedza, technika i umiejętności w krajach rozwiniętych nabierają większego znaczenia, aniżeli ziemia czy zasoby naturalne. Zarówno bezrobotni, jak i osoby, które dotknęła bieda, wymagają ochrony ze strony organizacji politycznych, związków zawodowych oraz większego zainteresowania i pomocy ze strony społeczeństwa. Bowiem im bardziej jednostki są bezbronne w danym społeczeństwie, tym bardziej powinny być przedmiotem zainteresowania i troski innych, a zwłaszcza interwencji władzy publicznej. Zasięg i rozmiary polskiego bezrobocia noszą znamiona katastrofy społeczno-ekonomicznej. Uznajemy, że problemy te należy rozwiązywać poprzez system państwowy. Państwo musi stworzyć warunki i mechanizmy dla zrealizowania prawa do pracy, wykształcenia, ochrony zdrowia, zabezpieczenia emerytalnego i socjalnego, a działalność charytatywna może pełnić rolę wyłącznie uzupełniającą. Ponad 3 miliony bezrobotnych zostało pozbawione środków do życia a cała rzesza pracowników najemnych pracujących na,,czarno”, po kilka miesięcy bez wynagrodzenia, to niewolnicy XXI, w dobie jednoczącej się Europy. Człowiek by żyć musi mieć zabezpieczone potrzeby biologiczne, a więc pożywienie, wodę, schronienie przed deszczem i chłodem, odzienie oraz zdrowie. Nie ma możliwości rozwoju społecznego, a także ekonomicznego, bez zaspokojenia choćby w minimalnym stopniu tej grupy potrzeb. Nie pozwólmy na to, by Polacy weszli do UE jako niewolnicy i żebracy. Walczmy o zabezpieczenia socjalne. Takim zabezpieczeniem jest ustawowo zagwarantowane świadczenie socjalne zwane ,,minimalnym dochodem gwarantowanym”, przyznawane każdej osobie, która pozostaje bezrobotną nie z własnej winy Celem OZB m.in. jest: pomoc psychologiczna osobom zagrożonym bezrobociem, walka o utrzymanie istniejących miejsc pracy zabezpieczenia socjalne dla osób bezrobotnych, zapobieganie bezradności społecznej, propagowanie spółdzielczości oraz zakładaniu własnych firm, upowszechnianie i ochrona wolności i praw człowieka oraz swobód obywatelskich, a także działań wspomagających rozwój demokracji, kształtowanie postaw obywatelskich i zwiększenie zaangażowania obywateli w życie publiczne i gospodarcze kraju, przeciwdziałanie patologiom społecznym, poradnictwo obywatelskie.

Proces wewnętrznej przebudowy społeczeństwa obywatelskiego w Polsce.

,,Okazuje się, że mimo 14 lat przemian ustrojowych ludzie boją się podejmować, a tym bardziej instytucjonalizować aktywność obywatelską, nie mówiąc o politycznej, w obawie, że lokalne władze i lokalne elity wpływu potraktują ich działania jako konkurencyjne wobec siebie, bądź jako krytykę lokalnej polityki i zastosują retorsje, np. wobec członków rodziny i bliskich. A zatem w kolonizacji życia publicznego w Polsce przez grupy interesów należy przede wszystkim szukać przyczyn obywatelskiej ostrożności w podejmowaniu działań pro publico bono. Natomiast faktem jest, że od roku 1997 wyraźnie zmniejszają się przychody organizacji obywatelskich z funduszy zagranicznych, w roku 2002 stanowiły mniej niż 1/10 przychodów organizacji pozarządowych. W zdecydowanej przewadze organizacje obywatelskie w Polsce są obecnie finansowane dzięki środkom rodzimym, w tym w szczególności ofiarności prywatnej (indywidualnej i przedsiębiorstw). Jednak rzeczywistych czynników osłabienia „impetu obywatelskiego” upatrywałabym przede wszystkim w okolicznościach wewnętrznych, w dysharmonii między oficjalnymi deklaracjami polityków, a do niedawna brakiem realnych działań instytucjonalnych. Ale uważam, że to się zmienia i należy się spodziewać nowego otwarcia i, może nie nowego boomu, jak na początku lat 90., ale pewnego powrotu do dynamizmu obywatelskiego z początku poprzedniej dekady. Zadecydują o tym dwa czynniki. Po pierwsze ustawa o pożytku publicznym i wolontariacie oraz ustawa o zatrudnieniu socjalnym, a także kilka innych ustaw, między innymi o budownictwie społecznym, które wejdą w życie w 2004 roku. Wspomniane akty prawne stworzą podstawy prawne, niezbędne do sformułowania przez organizacje obywatelskie w naszym kraju długofalowej strategii działania. Drugi czynnik to nasza akcesja do UE i dostęp do funduszy europejskich. To jest bardzo ważne i może zaowocować zwiększeniem dynamizmu i zainteresowania obywateli działaniem w organizacjach, ponieważ jest nadzieja na realne środki wspierające zadania statutowe. Tak więc jesteśmy w Polsce w takim momencie historii społeczeństwa obywatelskiego, kiedy po pierwszym okresie odbudowy i „lawinowego” rozwoju, obecnie rozwija się ono w sposób mniej spektakularny. To jest nowy jakościowo etap w historii rozwoju społeczeństwa obywatelskiego w Polsce, etap profesjonalizacji, instytucjonalizacji kontaktów z państwem, z mediami, z biznesem, z instytucjami międzynarodowymi. To jest faza, w której organizacje non-profit wyłaniają się jako nowy typ instytucjonalny i jeden z doniosłych elementów ładu społeczno-politycznego w III RP”.

projekt: http://szablony.atcsites.com

Warmińsko-Mazurskie

Ełk

Nowe Miasto Lubawskie

Olsztyn

Pomorskie

Zachodnio-Pomorskie

Lubuskie

Kostrzyn n/Odrą

Zielona Góra

Mazowieckie

Marki

Warszawa

Podlaskie

Lubelskie

Chełm

Łódzkie

Łódź

Sieradz

Dolnośląskie

Wrocław

Opolskie

Namysłów

Śląskie

Świętokrzyskie

Podkarpackie

Jasło

Małopolskie

Wszelkie prawa zastrzeżone dla OZB

Strona główna